Home > Θέατρο

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΝΕΑ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ
«Ο άνθρωπος είναι ικανός να κινήσει ουρανό και γη αρκεί να πιστέψει στη δύναμη της ανθρώπινης πίστης»





Συναντήσαμε τον Σταύρο Ζαλμά στην παράσταση «Το ψωμί της Νινευί» και πριν απολαύσουμε την παράσταση με πρωταγωνιστές την κ. Λήδα Πρωτοψάλτη και τον ίδιο ανταλλάξαμε σκέψεις. Πάντα χειμαρρώδης, ζεστός και γεμάτος αγάπη για τον άνθρωπο και τη ζωή μάς μίλησε τόσο για τις δύο θεατρικές παραστάσεις που θα τρέχουν σε παραλληλία όσο και για τα ερωτήματα που του θέσαμε.


ATHENS24: Κύριε Ζαλμά πέστε μου λίγα λόγια για την υπόθεση που πραγματεύεται η παράσταση «Το ψωμί της Νινευί» και για το ρόλο σας; Εσάς, προσωπικά, τι σας γοητεύει ιδιαίτερα στο συγκεκριμένο έργο;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Είναι μια πολύ δυνατή ανθρώπινη ιστορία την οποία και οι συγγραφείς και ο σκηνοθέτης μας ο Δημήτρης Μυλωνάς και εμείς οι δύο ηθοποιοί εγώ και η Λήδα Πρωτοψάλτη την προσεγγίζουμε με πάρα πολύ σεβασμό. Αυτά τα οποία περιγράφονται εντός της ιστορίας στην παράστασή μας δεν είναι αποκύημα της φαντασίας ούτε προϊόντα μυθοπλασίας αλλά είναι πραγματικά γεγονότα που μπορεί να έχουνε συμβεί σε ανθρώπους οι οποίοι περνάνε δίπλα μας στο δρόμο. Εγώ, υποδύομαι ένα λαϊκό φτωχό φούρναρη από τη Μοσούλη και η κ. Πρωτοψάλτη υποδύεται μια γυναίκα της ανώτερης κοινωνικής τάξης, της Μοσούλης, που σημαίνει πλούτος και μόρφωση. Συναντά ο ένας τον άλλον σε μια πόλη της Γερμανίας όπου γίνεται μια εκδήλωση κατά τη διάρκεια της οποίας οι πολίτες της Γερμανίας θα τους θέσουν ερωτήματα να δουν κατά πόσο ενσωματώνονται στην κοινωνία ή όχι. Σε αυτή την αίθουσα αναμονής θα αρχίσει να ξεδιπλώνει ο ένας στον άλλο τη ζωή του και είναι δύο άνθρωποι κυνηγημένοι από τη σφαγή και τον πόνο. Περνώντας από το Αιγαίο βρίσκονται στη Γερμανία για να επουλώσουν τις πληγές τους και για να μπορέσουν να συνεχίσουν τη ζωή τους με όποιο τρόπο μπορέσουν να τη συνεχίσουν.

Θα ανακαλύψουν ότι η ιστορία τους, γιατί για μια ιστορία μιλάμε, έχει ξεκινήσει πολύ καιρό πριν εν αγνοία τους σε κάποιο στρατόπεδο προσφύγων στο Ιράκ και θα συνειδητοποιήσουν ότι ναι μεν τους ενώνει η σφαγή η οποία τους έχει οδηγήσει εκεί και ο πόλεμος και η προσφυγιά αλλά τους χωρίζουν και πάρα πολλά βασικά ακραία πράγματα. Θα αρχίσει μια πάλη μεταξύ τους, μια άτυπη δίκη θα λέγαμε όπου στο τέλος πια και οι δύο αποκαμωμένοι και κουρασμένοι και βαθύτατα πληγωμένοι θα δώσουν απεγνωσμένη χείρα συμπόνιας ο ένας προς τον άλλο γιατί θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν τη ζωή τους αν δεν ακουμπήσει ο ένας στον άλλο.

Είναι μια πάρα πολύ δυνατή ιστορία την οποία ο κόσμος παρακολουθεί συγκλονισμένος. Αισθάνεται ουσιαστικά φεύγοντας από το θέατρο ότι εξακολουθεί και βρίσκεται σε ένα περιβάλλον προσφυγιάς και όλοι οι άνθρωποι που περνάνε γύρω τους ουσιαστικά είναι πια πρόσφυγες.


ATHENS24: Ο François Mitterrand έλεγε ότι αν έχεις πάνω από 16% ξένους, δεν μπορείς να τους αφομοιώσεις. Σήμερα που το μεταναστευτικό είναι ένα πολύ επίκαιρο θέμα πώς πιστεύετε πως κάθε κράτος πρέπει να βοηθά τον μετανάστη να ενταχθεί στη χώρα που καλείται να παραμείνει και να αναγεννηθεί από τις στάχτες του;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Το πρόβλημα δεν είναι πώς θα αντιμετωπίσουμε το μεταναστευτικό. Το μυαλό το δικό μου ξεκινάει από πολύ πιο πριν. Δεν πρέπει να γίνονται πόλεμοι, να υπάρχουν μετανάστες και πρόσφυγες. Δεν εννοώ ότι πρέπει να έχουμε κλειστά τα σύνορα, αντιθέτως είμαι ένα άτομο που πιστεύει ότι η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και των ανθρώπων πρέπει να είναι κάτι αυτονόητο. Αλλά πρέπει ο προηγμένος κόσμος να φροντίσει από εδώ και στο εξής να μην υπάρχουν αιτίες για μετανάστευση και αιτίες για προσφυγιά. Από εκεί και πέρα εάν υπάρξει κάποιος λόγος για να υπάρχουν πρόσφυγες, νομίζω ότι ο προηγμένος κόσμος πρέπει να ανοίξει τις πόρτες του διάπλατα και να τους δεχθεί. Με έναν τρόπο που θα συμφωνήσουν είτε αυτό είναι κατ’ αναλογία πληθυσμού και εκτάσεως, κράτους ή κατ’ αναλογία πλούτου. Σε κάθε μέρος οι άνθρωποι οι οποίοι θα πάνε εκεί κυνηγημένοι να βρούνε θαλπωρή να βρούνε ανθρωπιά, να βρούνε στέγη, εργασία, μόρφωση για να μπορέσουν να ορθοποδήσουν και να ενταχθούν στην κοινωνία που επέλεξαν να πάνε, ως ισότιμα μέλη. Δυστυχώς, όμως, δε θα είμαστε οι πρώτοι για να πούμε πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη…


ATHENS24: Τι σας συγκινεί και σας κάνει να αισθάνεστε λόγο ύπαρξης ακόμα και μετά από μια μεγάλη απογοήτευση; Σας πονά περισσότερο μια προσωπική πίκρα πχ η απομάκρυνση ενός ανθρώπου που πιστέψατε σε αυτόν, μια επαγγελματική αποτυχία μια δυσκολία ή μια φιλική σχέση που έκανε τον κύκλο της;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Κάθε δυσάρεστο πράγμα που συμβαίνει στη ζωή μας έχει το αντίκρισμά του. Ο καθένας τα αξιολογεί ανάλογα με το χαρακτήρα του, την προσωπικότητά του και τη φάση στην οποία βρίσκεται. Δεν είναι standard αυτά τα πράγματα. Η αποτίμηση της αξίας των πραγμάτων είναι υποκειμενική. Το να βιώσεις μια απώλεια είναι οδυνηρό αλλά ο κάθε άνθρωπος βρίσκει έναν τρόπο να αντιμετωπίζει τις μικρές ή μεγάλες δυστυχίες που μπορεί να του συμβούν. Γενικότερα όμως πιστεύω ότι αυτό που βοηθάει είναι η δύναμη που απορρέει από την ανθρώπινη πίστη.


ATHENS24: Για κάθε επιλογή μας, πληρώνουμε ένα τίμημα. Ποιό ήταν το δικό σας;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Πραγματώνομαι σε ένα διαφορετικό τομέα της ζωής μου με μια επιλογή την οποία ακολούθησα. Πιστεύω πως με το δρόμο που ακολούθησα (της ηθοποιίας) κατέθεσα και τον απαιτούμενο χρόνο. Δεν μπορώ να ξέρω τι τίμημα έχω πληρώσει αν είχα επιλέξει άλλα πράγματα (τραπεζική κατεύθυνση).


ATHENS24: Έχουμε όντως το δικαίωμα να εξαφανιστούμε χωρίς να δώσουμε λογαριασμό σε κανέναν; Τί γίνεται στην περίπτωση που υπάρχουν άνθρωποι που μας αγαπούν και μας θέλουν κοντά τους; Εσείς έχετε νιώσει την ίδια ανάγκη, να εξαφανιστείτε και πώς το διαχειριστήκατε;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Όχι δεν έχω νιώσει την ανάγκη να εξαφανιστώ. Αλλά ο καθένας διαχειρίζεται τη ζωή του και τον εαυτό του σύμφωνα με αυτό που αισθάνεται. Ακόμη και αν κανείς επιλέξει να μην κάνει αυτό το οποίο παρορμάτε σκεπτόμενος άλλους ανθρώπους ή την υποχρέωση που έχει έναντι στους γύρω του, είναι και αυτό μια επιλογή. Το τι θα κάνει ο καθένας στη ζωή του είναι θέμα προσωπικό. Κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν.


ATHENS24: Μου δίνετε την αίσθηση ενός καθαρόαιμου οραματιστή. Τί οραματίζεστε για τη ζωή σας αλλά και εσάς μέσα στην κοινωνία; Ο φόβος του να εκφραστείς ως μονάδα, η ατολμία στο να αντιδράσουμε και η φίμωση του λόγου και της σκέψης είναι πιο εμφανής από ποτέ. Πώς πιστεύετε πως θα ξεφύγουμε από τα ορατά αλλά και αόρατα δεσμά μας;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Είπατε τη λέξη κλειδί «φόβος». Είναι μια τεράστια λέξη που έχει να κάνει με τη ζωή του ανθρώπου από καταβολής του και με την ιστορία του ανθρώπου και με την εξέλιξή του. Η κοινωνική ζωή του ανθρώπου από καταβολής, δυστυχώς, στηρίζεται κατά ένα μεγάλο μέρος στο φόβο. Ο άνθρωπος δημιούργησε το φόβο για να μπορεί να ελέγχει τις κοινωνίες με έναν εύκολο τρόπο, να τις κρατάει σε καταστολή, να τις ελέγχει με έναν απόλυτο τρόπο. Αυτό πληρώνει η ανθρωπότητα. Επειδή χρησιμοποίησε το φόβο για να μπορεί να καθυποτάσσει κοινωνίες και λαούς στο τέλος κατάφερε να κατασκευάσει και να δημιουργήσει έναν εχθρό ο οποίος δε φοβάται να πεθάνει. Αυτό είναι που πληρώνει η ανθρωπότητα, σήμερα. ISIS δηλαδή δεν υπήρχε στο DNA του ανθρώπου. Δεν υπήρχε το στοιχείο ότι δε φοβάμαι να πεθάνω. Δημιουργήθηκε από μίσος. Έφτασε το μένος να φτάσει σε τέτοιο σημείο που ο φόβος του θανάτου να μην υφίσταται. Έχει καταλυθεί το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και έχει υποκατασταθεί από μίσος..


ATHENS24: Οι άνθρωποι της τέχνης και των γραμμάτων οφείλουν να παρατάσσονται σε κοινές διεκδικήσεις και αγώνες. Θα θέλατε να το σχολιάσετε;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Οι άνθρωποι της τέχνης, γενικότερα, έχουνε τις κεραίες τους διαρκώς ανοιχτές και έχουν μια μεγαλύτερη ευαισθησία. Αφουγκράζονται τι συμβαίνει και τις επιπτώσεις του τι γίνεται στο διπλανό άνθρωπο και παραλλήλως αφουγκράζονται το τι συμβαίνει σε επίπεδο ανταλλαγής ιδεών. Είναι οι πρώτοι οι οποίοι συνήθως καταγγέλλουν πράγματα. Αν κάποιος λόγος θέσης που του έχει δοθεί ή που έχει αναγνωριστεί ή την έχει κατακτήσει – είναι σε εξέχουσα θέση θέλω να πω- οφείλει να είναι μπροστάρης και να δίνει το παράδειγμα.


ATHENS24: Πώς μπορεί να εξασφαλιστεί η καλλιτεχνική ελευθερία;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Το πρόβλημα στην τέχνη είναι ηθικό., πάντοτε. Εκεί κρίνονται τα πάντα σε επίπεδο ηθικής. Εάν δεν είσαι ειλικρινής έχεις και πρόβλημα ηθικό. Όλα αυτά τα πράγματα έχουν σχέση με την ελευθερία.


ATHENS24: Τι σας βγάζει τη ένταση από μέσα σας και τι σας αποφορτίζει;
ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Με ξεκουράζει η θάλασσα και η ενασχόληση μαζί της. Και η ίδια η δουλειά σε κάνει να αναγεννάσαι. Η ίδια η τέχνη σε κάνει να αναζωογονείσαι παρόλο που είναι χρονοβόρα και κοπιαστική και πολλές φορές προκειμένου να ψάξεις και να ερευνήσεις περνάς από μονοπάτια πολύ σκοτεινά η διαδικασία είναι φοβερά αναζωογονητική.


ATHENS24: Πιστεύετε πως υπάρχει μια ανώτερη δύναμη που καθορίζει τα πρέπει από τα θέλω στη ζωή ή νιώθετε πως ο άνθρωπος είναι ικανός να κινήσει ουρανό και γη προκειμένου να πραγματώσει όσα επιθυμεί;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Ο άνθρωπος είναι ικανός να κινήσει ουρανό και γη αρκεί να πιστέψει στη δύναμη της ανθρώπινης πίστης. Η δύναμις πηγάζει από τις ψυχικές μας ικανότητες όταν ενεργοποιηθούν από τις διαδικασίες της πίστης. Η δύναμη που εκπορεύεται από τη ανθρώπινη πίστη είναι απύθμενη.


ATHENS24: Ποια είναι τα μελλοντικά επαγγελματικά σας σχέδια;

ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΑΛΜΑΣ: Τα σχέδιά μου είναι παράλληλα και συγχρόνως με αυτή την παράσταση. Διότι θα παίζονται και οι δύο παραστάσεις την ίδια χρονική στιγμή. Η μια παράσταση θα παίζεται, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στο Δημοτικό θέατρο του Πειραιά και η άλλη ξεκινά 23 του μηνός, στο Θέατρο Αλκμήνη κάθε Δευτερότριτο. Είναι ένα νεοελληνικό έργο που γράφτηκε από την σκηνοθέτιδα μας Άσπα Γκαλιάνη. Το έργο ονομάζεται «ο συγγραφέας που πέθανε». Χρησιμοποιεί ως αφορμή θεατρικά έργα που υπάρχουν χαρακτήρες όπου ο συγγραφέας δεν τους έδωσε λύση, δεν τους έδωσε τέλος και τους άφησε μετέωρους. Γράφτηκε με πάρα πολύ αγάπη ένα έργο για τους ανθρώπους που αισθάνονται αβοήθητοι, εγκαταλελειμμένοι, που αισθάνονται ότι δεν μπορούν να πραγματωθούν, που αισθάνονται ότι δεν μπορούν να σταθούν στα δικά τους τα πόδια γιατί φοβούνται πως δε θα τα καταφέρουν και αισθάνονται πιο αυθύπαρκτοι και πιο δυνατοί. Είναι ένα έργο- ύμνος που εκπορεύεται από την ανθρώπινη πίστη και αποτελεί μια μεγάλη νίκη έναντι του φόβου.

Παίζουν η Ζέτα Δούκα, εγώ και ο Γιάννης Βούρος. Η Ζέτα Δούκα υποδύεται τη Μπλανς από τα Λεωφορείο ο Πόθος του Τένεσι Ουίλιαμς, ο κ. Βούρος υποδύεται το Γκοντό του Μπέκετ και ο υποφαινόμενος τον Φιρς από τον Βυσσινόκηπο του Τσέχωφ που η οικογένεια τον ξεχνάει στο σπίτι και φεύγει. Ο ρόλος μου του Φλιρς παρουσιάζει έναν άνθρωπο φοβισμένο. Αισθάνεται ότι υπηρετεί το σύστημα στα στενά περιθώρια που του αφήνει. Δεν επιλέγει την ελευθερία γιατί σε αυτό το πλαίσιο αισθάνεται ασφαλής μέχρι στου σημείου που θα αναπτύξει μια πολύ ισχυρή σχέση με τη Μπλανς και τότε καταλαβαίνει πως δε χρειάζεται το σύστημα αλλά είναι σε θέση να κάνει θαυμαστά και σπουδαία πράγματα. Είναι έργο με ανθρωπιά και αγάπη.




----------
Έπη Τρίμη
για Athens24.gr

 

Περισσότερα θέματα








Last News
Next News

Αρχείο Ειδήσεων


AGENDA I T?at??

Διαφήμιση στο ATHENS 24 I Πληροφορίες I Sitemap I Επικοινωνία
Copyright © 2007 | ATHENS 24 MEDIA Ε.Π.Ε. | All rights reserved