Home > Θέατρο

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΝΕΑ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Τα πάντα κινούνται γύρω από το κυνήγι του άμεσου και εύκολου κέρδους εις βάρος της ποιότητας»





Athens24.gr: Την Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου άνοιξε η αυλαία στο θέατρο Ήβη για το εξαιρετικά φιλόδοξο και υποσχόμενο «Παιχνίδι του δολοφόνου». Είναι ένα έργο αστυνομικό που υπογράφουν οι Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας .


Athens24.gr: Ποιός είναι ο δικός σας ρόλος;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Είναι η πρώτη φορά που το δίδυμο έγραψε αστυνομικό έργο. Πριν 3 χρόνια είχαν κάνει μια διασκευή για τη Δανδουλάκη «Μάντεψε ποιος θα πεθάνει απόψε»/ «Trap for a Lonely Man» του Robert Thomas. Η διασκευή παίχτηκε με μεγάλη επιτυχία για 3 χρόνια και έκανε και δύο περιοδείες. Η όλη επιτυχία τους ιντριγκάρισε με αποτέλεσμα να ασχοληθούν με τη συγγραφή του πρώτου αστυνομικού τους θεατρικού έργου. Ο ρόλος μου είναι να είμαι αστυνομικός και ίσως είναι και ο πιο αδιάφορος ρόλος γιατί έρχομαι να ανακρίνω και να εξετάσω τους μάρτυρες. Όπως κάθε αστυνομικό έργο ξεκινάει μ’ ένα φόνο. Έρχεται, λοιπόν, η αστυνομία να διαλευκάνει το φόνο. Εν συντομία να σάς πω πως πρόκειται για μια οικογένεια δυσλειτουργική που έχουν ένα ζευγάρι φίλων (τους υποδύονται η Σύλβια Δελικούρα και ο Τόνυ Δημητρίου). Τα 7 αυτά πρόσωπα μαζί με το σοφέρ εμπλέκονται σ΄ ένα φόνο, όπως θα δείτε στην εν λόγω παράσταση.
Δεν μπορώ να σας πω περισσότερα, ελάτε να μας δείτε…


Athens24.gr: Συνεργάζεστε πολλά χρόνια με τους Ρέππα και Παπαθανασίου. Πέραν της φιλίας σας τί είναι αυτό που εκτιμάτε και σάς καθιστά πιστό συνεργάτη και συνοδοιπόρο;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Η αλήθεια είναι πως υπάρχει μια αμοιβαιότητα μεταξύ μας γιατί και εγώ αισθάνομαι πανευτυχής που συνεργάζομαι μαζί τους αλλά και οι ίδιοι. Περνάμε πολύ ευχάριστα εν ώρα εργασίας παρόλο που δουλεύουμε πολύ σκληρά. Έχουμε συνεργαστεί μαζί από το 1963 με ταινίες, θεατρικά, το Οξυγόνο κλπ. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που βρέθηκαν στο διάβα μου. Πρώτα γνώρισα τον Παπαθανασίου και μετά το Ρέππα. Πρόκειται για μια αμοιβαία σχέση και είναι ένα ευτύχημα για κάθε ηθοποιό να εργάζεται μαζί τους. Είναι άνθρωποι της αλήθειας και είναι χαρά να δουλεύεις μαζί τους. Δεν πιέζουν τον ηθοποιό και συμπεριφέρονται άψογα. Ακόμα και το «Οξυγόνο» που ήταν μια ζοφερή ταινία, εργαστήκαμε σε ένα πολύ ευχάριστο και χαλαρό κλίμα.


Athens24.gr: Όσον αφορά σε μισθούς και κοινωνική ασφάλιση, η κατάσταση είναι περισσότερο από τραγική. Το 90% δεν έχει εξασφαλι¬σμένες οικονομικές απολαβές και ασφάλιση. Πόσο έχει πληγεί το επάγγελμά σας στα χρόνια της οικονομικής κρίσης;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, πια, όπως και όλα τα επαγγέλματα σ’ όλους τους κλάδους. Υπήρξε μια εποχή για όλη την Ελλάδα, σε μια εποχή φούσκας που όλοι είχαμε ανεβάσει τις αμοιβές μας στα ύψη με δυσανάλογες απολαβές με την οικονομική αντοχή της πίτας. Ήρθε η ώρα που η φούσκα έσκασε και δε φαίνεται να τελειώνει. Είσαι τυχερός, σήμερα, να βρεις δουλειά χωρίς να ρωτάς για μισθό, ένσημα κλπ. Και είσαι διπλά τυχερός αν πληρωθείς ή ασφαλιστείς. Υπάρχει μερίδα ηθοποιών που αμείβεται 350€. Ευτυχώς, εγώ, έχω βγει στη σύνταξη επόμενος δε με ενδιαφέρει να ασφαλιστώ. Κόβεται βέβαια η σύνταξη όταν εργάζομαι, αλλά επανέρχεται στη συνέχεια. Υπάρχει μια τεράστια ευθύνη της κυβέρνησης αυτής που κατέστρεψε τα πάντα και δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο. Όλα είναι στον αέρα. Η κυβέρνηση μάς κλέβει γι’ αυτό και οι επιχειρηματίες εφευρίσκουν τρόπους να ασφαλίζουν κατά το ήμισυ ή να κάνουν άλλα κόλπα προκειμένου να επιβιώσουν. Άπαξ και δουλεύεις με το σταυρό στο χέρι καλύτερα να ανοίξεις το παράθυρο να πέσεις. Η κυβέρνηση, αυτή, έκανε μια επαναστατικά «καινοτόμα» (γέλια) νομοθεσία δηλαδή μέχρι τώρα η επάρατος δεξιά στο συνταξιούχο ηθοποιό τις περιόδους που δούλευε από τα 900€ σύνταξη του έκοβε το 70% της κύριας . Συνεπώς, αν έπαιρνες επικουρική σύνταξη τη δικαιούσουν ολόκληρη. Η σύνταξη δε, επανέρχετο στα κανονικά της επίπεδα μετά την απόλυση του ηθοποιού. Έπαιρνε δηλαδή ο ηθοποιός με τα ποσά που προαναφέρθηκα 1130€. Τώρα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ κόβει το 60% από το πρώτο ευρώ ολόκληρης της σύνταξης, κύριας και επικουρικής. Αποτέλεσμα; Αν ο ηθοποιός παίρνει 1000€ από την κύρια και 200€ από την επικουρική και εργαστεί θα λάβει 400€ από την κύρια σύνταξη και 80€ από την επικουρική. Εγώ, θεωρώ δίκαιο να κόβετε η σύνταξη όταν δουλεύεις αλλά όχι έτσι. Με τους μισθούς πείνας και τις συνθήκες αυτές δεν αξίζει καν να δουλεύεις. Σφαγή κανονική!


Athens24.gr: Η αναλγησία προς τους εργαζόμενους και η απαξίωση της προσωπικότητάς τους στα ΜΜΕ είναι πιο εμφανής από ποτέ με τους νέους επενδυτές και την αλλαγή σκυτάλης. Με συνεχή προσχώματα και δικαιολογίες κανιβαλίζουν τη δουλειά των δημοσιογράφων που έχει απαξιωθεί. Ποιά είναι η γνώμη σας για τα ΜΜΕ όπως διαμορφώθηκαν; Σάς θέτω το ερώτημα μόνο και μόνο γιατί έχετε υπάρξει στην ΕΡΤ ως παρουσιαστής ειδήσεων.

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Είναι συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης. Τώρα με το «MEGA» και το «Ε» περιμένω να δω τί μέλει γενέσθαι και τί συνθήκες θα επικρατήσουν. Η εξάπλωση των social media και του διαδικτύου έχουν δημιουργήσει ένα βόρβορο, μια θλιβερή ατμόσφαιρα που εγώ σιχαίνομαι. Όλοι είναι στο κυνήγι του «τώρα» για να εντυπωσιάσουν και αυτό έχει συμβεί και στα κανάλια λόγω της ανάγκης για άμεσο κέρδος, οπότε πέφτει αυτόματα και ο πήχης για να είναι ευρύτερα συμπαθείς και να έχουν τηλεθέαση. Βέβαια, υπάρχουν και εξαιρετικά σοβαροί δημοσιογράφοι που κάνουν την εξαίρεση, αλλά ως επί το πλείστον το επίπεδο παντού είναι χαμηλό. Η κρατική τηλεόραση πρέπει να υπάρχει και μάλιστα θα ιδρυθεί και η ΕΡΤ 4! Όταν το έμαθα, μου σηκωθήκαν τα μαλλιά μου… Γιατί πρέπει να έχει η ΕΡΤ 3000 υπαλλήλους και να πληρώνω την ΕΡΤ που δεν τη βλέπω; Πρέπει να υπάρχουν νέα και ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ, εκπομπές λόγου, παραγωγές κλπ. Έχω βαρεθεί να βλέπω επαναλήψεις και να ακούω τα ίδια. Τέλος, με ειδήσεις τύπου Βόρειας Κορέας τί να την κάνεις ως φερέφωνο της κυβέρνησης; Ζούμε ένα καθεστώς χούντας.


Athens24.gr: Γιατί, αγαπάτε τόσο πολύ αυτή τη χώρα που τη λένε Ελλάδα και δεν κάνατε καριέρα στο Λος Άντζελες που γεννηθήκατε;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Κάποιος που έχει γεννηθεί στην Ελλάδα μ’ αυτόν τον ήλιο και τη θάλασσα είναι πολύ δύσκολο να κάνει καριέρα αλλού. Έχουμε, άλλωστε, το ανυπέρβλητο πρόβλημα της γλώσσας. Αν και μιλώ αγγλικά άριστα έχω το πρόβλημα της προφοράς. Αυτό το είχε ως ζήτημα ακόμη και η Παξινού που έπρεπε να υποδυθεί λόγω του ιδίου θέματος ρόλους ξένης. Δεν είχα το κουράγιο να το κάνω στα 30 μου. Μπράβο, όμως, σ’ όσους το αποτόλμησαν. Νιώθω πως είναι ουτοπικό να πάω στην Αμερική. Χαίρομαι αλλά λυπάμαι συγχρόνως για τους συναδέλφους που μετανάστευσαν γιατί χαραμίζουν πιθανώς τη ζωή τους ενώ είχαν καριέρα στην πατρίδα.


Athens24.gr: Γιατί αισθάνεστε υπερήφανος;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Ήμουν από αστική οικογένεια και εγγονός της Παξινού και του Μινωτή αλλά ποτέ δεν επωφελήθηκα από τις γνωριμίες και τη δύναμή τους. Τα πάντα τα οφείλω στον εαυτό μου. Μόνο ερήμην μου η μαμά μου που ήταν φίλη με το Ράλλη σε αλλαγή δεδομένων στην ΕΡΤ μεσολάβησε για να μην απολυθώ και θύμωσα πολύ. Πίσω από την πλάτη μου έλεγαν πως δεν έχω καμία ανάγκη αλλά εγώ δε χρησιμοποίησα απολύτως κανέναν. Αυτό, πράγματι, με καθιστά περήφανο.


Athens24.gr: Το «διαίρει και βασίλευε» μακροπρόθεσμα κανέναν δεν ωφελεί. Είναι στο DNA μας ή σημείο των καιρών;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Είναι στο DNA μας ως λαός να είμαστε φθονεροί και να ζηλεύουμε. Είμαστε ένας τεμπέλικος λαός που στο εξωτερικό διαπρέπει. Το να κάψουμε το χωράφι του γείτονα είναι στο μυαλό μας. Βρίζουμε τους ξένους και το Σόιμπλε και τη Μέρκελ χωρίς αξιοπρέπεια και τιμή ενώ στον αντίποδα τους παρακαλάμε. Ως μάζα, είμαστε ζηλόφθονες και για τα πάντα φταίνε οι άλλοι και ποτέ εμείς.


Athens24.gr: Ο επαναπροσδιορισμός φύλου είναι θέμα συζήτησης τις τελευταίες ημέρες. Κατατέθηκε, μάλιστα, στη Βουλή νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου. Ποιά είναι η άποψή σας;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Θεωρώ πως κάθε άνθρωπος πρέπει να ορίσει τη ζωή του όπως επιθυμεί μέσα στα πλαίσια της δημοκρατίας. Πρέπει να ακολουθούμε τα όνειρά μας και ό,τι λέει το σώμα μας.


Athens24.gr: Ο Isaac Asimov είναι γνωστός για το συγγραφικό του έργο. Είπε κάποτε το εξής που με εντυπωσίασε: «Η ζωή είναι ευχάριστη, ο θάνατος γαλήνιος. Η μετάβαση είναι το πρόβλημα». Τί σκέψεις σας γεννά;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Η ζωή είναι ένα ενδιάμεσο διάλειμμα, τα υπόλοιπα προηγούνται και έπονται. Είμαστε ένα τίποτα στο χάος. Έχω το άγχος του θανάτου και μεγάλο φόβο και όπως αντιλαμβάνεστε είναι ανθρώπινο. Αυτή είναι η μεγάλη τραγωδία του ανθρώπου εναντιθέσι με τα ζώα. Από μια ηλικία και μετά παύεις να πιστεύεις στην αθανασία και το σκέφτεσαι από το πρωί έως το βράδυ.


Athens24.gr: Τροχοπέδη στο κυνήγι των ονείρων και στην επίτευξη των στόχων, δεν είναι άλλος από τον ίδιο μας τον εαυτό. Η άποψή μου είναι πως γίνεσαι στη ζωή αυτό που πιστεύεις. Πέραν της γιαγιάς σας Κατίνας Παξινού σε τί άλλο εσείς πιστέψατε;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
Προσπάθησα να πιστέψω στον εαυτό μου και να αποβάλλω το τεράστιο πρόβλημα ότι ήμουν εγγονός της Παξινού και γι’ αυτό στράφηκα στην κωμωδία. Ο απογαλακτισμός δεν ήταν καθόλου εύκολος και το παλεύω έως σήμερα. Ο παππούς μου και νονός μου Μινωτής ήταν ένας απίστευτα ταλαντούχος ηθοποιός αλλά ως άνθρωπος συμπλεγματικός ακόμη και απέναντι στη γυναίκα του που τη λάτρευε και τη μισούσε ταυτόχρονα, γι’ αυτό και η σχέση μας ήταν τραγική. Την πρώτη μου μάχη την έκανα με τον πατέρα μου που δεν ήθελε να γίνω ηθοποιός αλλά να αναλάβω το εργοστάσιο. Αισθανόμουν ανασφαλής και ακόμη και τώρα με διέπει κατά διαστήματα το ίδιο συναίσθημα…


Athens24.gr: Ένα motto που σας χαρακτηρίζει;

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος:
«To be myself». «Προσπαθώ με τη λίγη δύναμη που έχω να είμαι σωστός και να μην εξευτελίζω τον εαυτό μου και τους γύρω μου».

----

Υπόθεση:
Απρίλιος 1959. Έπαυλη στην Κηφισιά. Ο εφοπλιστής Παύλος Μαυρίδης βρίσκεται νεκρός.

Στη σκηνή εφτά πρόσωπα του στενού του περιβάλλοντος. Εφτά ύποπτοι με σημαντικά κίνητρα αλλά και ατράνταχτα άλλοθι. Άδηλα λόγια, ανατροπές και ένα θανάσιμο αίνιγμα που καλείται να λύσει ο αστυνόμος Στεφανίδης.

Οι Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας γράφουν το πρώτο τους αστυνομικό έργο αποτίοντας φόρο τιμής στην «παγκόσμια» Άγκαθα Κρίστι και τον «δικό μας» Γιάννη Μαρή.

Ένα έργο σ' ένα κλίμα φόβου, αγωνίας και παγιδευμένου ερωτισμού βυθισμένο στην ομίχλη του μυστηρίου ενός φόνου χωρίς ένοχο.

Ποιος είναι ο ένοχος; τι σημασία έχει ποιος είναι ο ένοχος;

Όλοι μπορούν να είναι ένοχοι, όλοι είμαστε εν δυνάμει ένοχοι, γιατί όλοι είμαστε άνθρωποι!

- Διάρκεια : 120'
- Παίζουν: Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, Σύλβια Δελικούρα, Τόνυ Δημητρίου, Μάνος Ιωάννου, Δημήτρης Κυρατσούδης, Μιχάλης Μαρίνος, Ελισάβετ Μουτάφη, Ευαγγελία Συριοπούλου
- Συγγραφή - Σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας / Σκηνικά: Παναγιώτα Κοκορού / Κοστούμια: Έβελυν Σιούπη

Ώρες:
Τετάρτη: 19.00
Πέμπτη, Παρασκευή: 21.00
Σάββατο 18:00 (απογευματινή) & 21.00 (βραδινή)
Κυριακή: 19.00



----------
Έπη Τρίμη
για Athens24.gr


 

Περισσότερα θέματα








Last News
Next News

Αρχείο Ειδήσεων


AGENDA I T?at??

Διαφήμιση στο ATHENS 24 I Πληροφορίες I Sitemap I Επικοινωνία
Copyright © 2007 | ATHENS 24 MEDIA Ε.Π.Ε. | All rights reserved